Przychodzę dziś do Was z zapowiadanym od jakiegoś czasu postem o podróży w Bieszczady.
Lutowy wyjazd do Wetliny narodził się dosyć spontanicznie. Wyjechałam razem z kumpelą.W planach było odwiedzenie Bieszczad, ale w czerwcu, w czasie lata. Ale czemu właściwie nie zobaczyć ich zimą? Właśnie tak to się odbyło...
Wszystko, łącznie z dotarciem do Częstochowy trwało niecałe ( bo nie liczę już całej środy) pięć dni.
ŚRODA 21.02
W godzinach popołudniowych za pomocą kierowcy z blablacar dotarłam do Częstochowy z której wyruszałyśmy w kierunku Bieszczad.
Ogólny opis środowego wieczoru szybki prysznic i szybki sen.
CZWARTEK 22.02
Witaj piękny dniu o 6.30 ! Wstałyśmy tak rano, ponieważ o 8:15 odjeżdżał pociąg do Rzeszowa. Rzeszów był miastem przesiadkowym. Po ok 4 h jazdy koleją wysiadłyśmy i musiałyśmy poczekać ok 2 h na kolejny transport. Dzięki....czemuś (Bogu,energii nie wiem) za restauracje szybkiego żarcia! Ćwicząc żuchwy i napełniając żołądki jakoś wytrwałyśmy.
Bezpośrednio do Wetliny z Rzeszowa odjeżdżał autobus (chyba firmy Jarosław o ile czegoś nie pomyliłam), który liczył sobie mniej więcej 60 przystanków na 150 kilometrach!
Na miejsce dojechałyśmy ok 19.
Mimo najszczerszych chęci zapoznania okolicy nie udało nam się to. Po zakwaterowaniu zrobiłyśmy mały spacer po prowiant do sklepu i wróciłyśmy do schroniska.
W lutym jeszcze było szybko ciemno i zimno dlatego zdecydowałyśmy nie wychylac się z pokoju do końca dnia.
WETLINA wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Cisna, nad potokiem Wetlina, na granicy Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym, przy drodze wojewódzkiej nr 897 (źrodło wikipedia)
PIĄTEK 23.02
Od samego rana realizowałyśmy wcześniej ustalony plan. 7:30 pobudka, szybki prysznic, szybkie śniadanie i w drogę.
Założyłyśmy, że tego dnia wybierzemy się na szlak, którym dojdziemy do słynnej Chatki Puchatka, a nawet dalej.
Trasę zaczęłyśmy żółtym szlakiem przy Starym Siole (Wetlina). Po raz kolejny szłam w zimę szlakiem (chociaż nie wie czy szlak na Morskie Oko można zaliczyć?) w górach. Przyznaję, że widoki bajeczne! Niestety samo wchodzenie już mniej. Mimo, że droga była wydeptana to często zdarzało się nam poślizgnąć czy wpaść nogą w zaspę.
Tak to wyglądało jak na powyższych zdjęciach.
Niestety nawet nie byłyśmy dobrze przygotowane na tą wyprawę, ubrałyśmy się ciepło,ale jak typowo miejsce turystki. Trasa miała wyglądać tak: Przełęcz Wetlińska - Przełęcz Orłowicza- Połonina Wetlińska - Chatka Puchatka. Warunki nie były złe, przy wejściu nie padał śnieg co było wielkim plusem. Kolejnym było brak niedźwiedzicy, która gdzieś w lasach bieszczadzkich żyje.
Przyznaje,że często miałyśmy 'postoje', nasza kondycja nieco osłabła przez zimę.
Po ok 4h udało się wyjść z lasu, a następnie chciałyśmy kierować się na Przełęcz Orłowicza. Niestety warunki jakie panowały na górze uniemożliwiły nam dalsza wędrówkę. Bez osłaniających drzew zaczął wiać zimny wiatr, padał śnieg oraz panowała gęsta mgła.
Niestety mimo najszczerszych chęci nie dałyśmy rady iść dalej. Byłoby to wręcz nierozsądne. Dlatego zdecydowałyśmy zawrócić. Oczywiście schodziło się nieco szybciej, ale to nie oznacza,że łatwiej. Nie jedną glebę zaliczyłam właśnie schodząc. Po ok półtorej h byłyśmy już na dole.
Po przebraniu wybrałyśmy się na obiad do jednej z knajp na barszcz z uszkami i pierogi. Nie było to dla mnie zbyt rewelacyjne. Następnie nasycone... i wolnym czasem (nie było co robić) postanowiłyśmy sprawdzi gościniec Stare Sioło. Wnętrze okazało się miłe dla oka, a nastrój był kameralny. Na rozgrzanie wzięłyśmy po grzańcu, a na deser po szarlotce. Głównie czas nam upłynął na babskich pogaduchach popijanych pysznym winem.
Z braku zajęć po powrocie do schroniska szybko wykonałyśmy wieczorną toaletę i zaszyłyśmy się w łóżkach.
Takiego kolegę spotkałyśmy w czasie powrotu.
Na dziś to koniec.
Myślałam, że dam radę zmieścić wszystko w jednym poście, ale komu chciałoby się to czytać?
Ciąg dalszy czyli Sobota i Niedziela w następnym poście.








